Ους ο Ανύπαρκτος συνέζευξε...

άνθρωπος μη χεζέτο.











.

My own, personal, Καζαμίας.

Με βάση τα περσινά, έτσι...;

Τζαγκουάριος:
αυτό το μήνα τα Φώτα άργησαν μια μέρα. Θα φάω κρέπα και πάστα φλώρα στη γιορτή του θείου Φώτη στις 7 του μήνα , αντί για τις 6, γιατί ποτέ δεν πάω κάπου στην ώρα μου. Άσε που θα έχει και ψωλόκρυο και πού να βγαίνεις τώρα. Θα αναστηθεί μετά από ένα χρόνο νάρκη, ο "Κριστό-ντουλέεεε", ο dead can dance πια αρχιεπίστοΛος, θα αρπάξει το δίκανο και θα σκοτώσει άλλα 5-6 δεκαπεντάχρονα, έτσι για το γούρι της χρονιάς και επειδή το 'χε πεί ο παραχριστιανός ότι "τα πάει". Θου Κύριε...
Φιεμπρουάργιος:
Φέτος ο Τσίπρας θα πάρει τη θέση του Jeronymo κι ο Ξερώνυμος του Τσίπρα. Ο Συνασπισμός σύσσωμος θα αφήσει άσπρα γένια, οι γυναίκες θα βάψουν το νιμού τους λευκό αγιορείτικο, που είναι τρε καβλέ και ουμπλιέ. Ουρές κάνουν οι νέοι στας εκκλησιαστικάς στέγας να δουν επί τη ώρα του όρθρου τον Τσίπρα να αφαιρεί και το τελευταίο στριγκάκι του, στο διάσημο πλέον "λεφτ στριπ τσέρτς".
Μάρτς:
Λέω να γκαστρωθώ αυτό το μήνα να κάνω κανά κουτσούβελο, να το κανακεύω το Δεκέμβρη. Άλλη μια σημαντική προσωπικότητα νεκρανασταίνεται, ο Άρθουρ Κλάρκης, γράφοντας το "5058 σαβούρες πεταμένες στο Διάστημα". Ο γιόκας μου το διαβάζει μετά από 15 χρόνια οπότε και μεταναστεύει στον Κρόνο, για να μην τονεπετύχει (μια λέξη πάντα) καμία ξόφαλτση στο κέντρο της πόλης του.
Απράλαος:
Τη θέση των ντοπαρισμένων αρσιβαριστών παίρνει φέτος ομάδα προσφύγων από την Αμερική (κρίση στις αμερικανικές εταιρείες φαστ φούντ), γνωστοί και ως γίγαντες του Κατς. Γύρω στις δύο ώρες κάνει η γιαγιά μου να καταλάβει ότι το κάτς σημαίνει γάτες στα εγγλέζικα και όχι το βλάχικο αντίστοιχο του "κάτσε". Στο τέλος παίρνω εγώ ντόπα.
Μάγιος:
Φέτος οι ΟΤΕτζήδες καίνε τη σωστή σημαία (τη γερμανική) με αποτέλεσμα το μανάρι μου να κατεβαίνει μόνο του και παραπονεμένο με τη μαραμένη βέλγικη σημαία στο κέντρο της Αθήνας αποζητώντας διαφήμιση για τη χώρα του. Στην Αμβέρσα οι διαμαντοκόπτες παίρνουν των ομματιών τους και καίνε 40 διαμαντόπετρες και 90 ελληνικές σημαίες, έτσι για το γαμώτο και για συμπαράσταση στο καλό μου. Χτυπάω ρεκόρ 50 πίπες τη μέρα για να τον ικανοποιήσω από το κακό που τον βρήκε. Στο τέλος βάζω διαμαντένια μασέλα.
Γούνης:
Πρώτος γάμος ομοφυλοφίλων στο Άγιο Όρος. Ουδέν σχόλιον. Ο Ζαχόπουλος θυμάται το περσινό εξιτήριο και κατεβαίνει για το πένταθλο στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου. Χωρίς κάγκελο μπροστά του μπερδεύεται στην εκκίνηση και πάει με την όπισθεν. Οι γιατροί αποσβωλομένοι ψάχνουν λύση. Αργεί όμως το γαμήσι.
Γούλης (Άννας):
Μετά την περσινή Ρόδο, καίγεται το Άγιο Όρος. Εκατοντάδες γυμνοί μοναχοί ξεχύνονται στην Εγνατιά οδό, ωσάν εμετός, τους παίρνει μάτι το πανελληλίθιο, τους παίρνει κάμερα και από το CNN και γενόμαστε πάλι ρόμπα. Οι πεταλούδες από τη Ρόδο μετανάστες στη μονή Βατοπαιδίου. Οι μοναχοί από τη μονή δενδροφυτεύουν τα Δωδεκάνησα. Με το βλέμμα καρφωμένο στηνTV, μαθαίνω να φτιάχνω γεμιστά.
Αουγκούστους:
15.000 προβληματικοί Έλληνες σύζυγοι αποκεφαλίζουν τις συζύγους τους στη Σαντορίνη και υπόσχονται να το επαναλάβουν κάθε χρόνο. Οι γυναίκες έντρομες αρχίζουν να αποφεύγουν τις πονοκεφαλο-δικαιολογίες και τον τρώνε αβέρτα κουβέρτα, μπας και σώσουν το τομάρι τους.
Σέπτους Έμβρους:
Φέτος παίρνω πρέφα ότι πέρυσι πέθανε ο Paul Newman. Και του χρόνου αστροναύτης. Η Madonna ξανά στο ΟΑΚΑ, έγκυος αυτή τη φορά. Η Βανδή της μαθαίνει Λαμάζ. Εννοείται ότι δεν πατάω ούτε αυτή τη φορά.
Όκτοπους:
Ξαναχτίζω το μνημείο-ιερό που έστησα για τη Bjork και τη χώρα της που βρέθηκαν πέρυσι σε οικονομική κρίση. Τα ρεσό μου τελείωσαν, πάω Βασιλόπουλο να πάρω, τρώω γλίστρα πάνω σε ένα φρέσκο κρεμμυδάκι, πάρε με κάτω, γαμώ τη Bjork μου μέσα, γαμώ.
Νοβέμβριους:
Ο Ομπάμας τώρα και σε σλιπάκι. Φρενίτιδα ακατανόητη και πρωτοφανής διαπερνά τα πλήθη στο άκουσμά του. Ο John Lennon ανασταίνεται από τη ζήλεια του. Παίρνει ένα ημιαυτόματο και κυνηγάει γύρω γύρω από τις τρύπες του γκολφ τον Ομπάμα. Από το πολύ τρέξιμο ο Ομπάμας γίνεται σαν τον Σβαρτζενέιγκερ.
Δεκέμβρης:
Γέρασα ένα χρόνο. Ευτυχώς πηδιέμαι ακόμα. Δυστυχώς με πηδάνε και οι άλλοι. Ένας χρόνος πέρασε από το θάνατο του Χάρoλντ Πίντερ, τον οποίον τον γράφω στα αρχίδια μου.
Πριν ένα χρόνο πέθανε ο Αλέξης. Οι Αθηναίοι δεν θυμούνται το Χριστό τους, σαβουριάζουν γαλοπούλες, μπιφτέκια με μέλι και λαγάνες με άχνη. Μερικά παιδιά, κοντά στα 16, αφήνουν ένα γαρύφαλλο και ανάβουν ένα κεράκι στη Τζαβέλλα.




Και του χρόνου παστίτσιο.


.